Łuszczyca jest zapalną chorobą skóry z nadmierną produkcją naskórka. Przeciętny człowiek regeneruje naskórek w ciągu około 28 dni. W przypadku łuszczycy proces ten przebiega w ciągu zaledwie nawet 3-4 dni. Jest ona chorobą przewlekłą, której nie można wyleczyć. Jest to choroba o podłożu genetycznym, jednak jej sposób dziedziczenia nie jest do końca poznany. Łuszczyca wiąże się również z działaniem układu odpornościowego organizmu. Skóra stanowi pewną barierę ochronną, a zmiany łuszczycowe mogą zakłócić tę ochronę narażając chorego na infekcje. Łuszczyca została opisana po raz pierwszy półtora tysiąca lat temu, to około 15 rozmaitych psoriasis, licząc z ich różnymi typami. Jeszcze 150 lat temu niektóre jej odmiany uważano za trąd a chorych izolowano od społeczeństwa.
Dziś wiadomo już, że:
Objawy łuszczycy:
Charakterystycznym objawem łuszczycy są czerwonobrunatne lub zaróżowione, płaskie, o wyrazistych brzegach i zróżnicowanej wielkości grudki, pokryte srebrzystą lub srebrzystoszarą, nawarstwiającą się łuską, mające czasem tendencję do zlewania się. Występują one najczęściej na skórze prostowników kończyn, przede wszystkim na łokciach i kolanach, w okolicy kości krzyżowej i pośladków oraz w uchu zewnętrznym i na owłosionej skórze głowy. Najczęściej spotykaną, ze względu na obraz kliniczny, formą jest łuszczyca zwykła - psoriasis vulgaris, na którą zapada ok. 90% chorych.
Czynniki, sprzyjające powstawaniu łuszczycy, to:
Zabiegi :
Radiofrekwencja
Intraceuticals – z użyciem tleny hiperbarycznego